Vučje (Leskovac) – Poslednjeg dana meseca septembra tekuće godine u leskovačkoj varošici Vučje održan je četvrti put za redom tradicionalni Narodni sabor u čast poslednjeg velikog srpskog vlastelina Nikole Skobaljića.
Po lepom jesenjem vremenu ovaj jedinstveni sabor žitelja leskovačkog Porečja održan je u porti tamošnje crkve Rođenja Svetog Jovana Krstitetlja. Dobrodošlicu prisutnima je u ime ovog hrama uz blagoslov poželeo paroh Bratislav Mijalković.
Prisutnima se biranim rečima obratila u ime organizatora Turističke organizacije grada Leskovca – TOL-a, Dijana Ranđelović direktorka TOL-a i Milan Popvić šef gradske službe za opšte poslove uime generalnog sponzora grada Leskovca.
Svojim slikama na kamenu i drvetu ambijent ovogodišnjeg sabora obogatio je Bratislav Bata Anđelković akademski slikar iz Vučja.
Najveće interesovanje posetilaca podstakle su viteške igre u kojima su učesnici istih u odgoavarjućoj opremi vitezova srpskih iz sredine 15-og veka prikazali radoznaloj uglavnom malđoj publici. Narodna kola i pesme iz leskovačkog Porečja prelepo su izveli članovi Dečijeg ansambla „Igre i pesme Porečja“.
Mladi, u to vreme veoma odan srpsom despotu Đurađu Brankoviću, srpski vlastelin Nikola Skobaljić bio je sudeći po istorijskim spisma poslednji ozbiljni branilac srpske Despotovine koji je pre fatalnog boja na Dubočici do nogu potukao Osmanlije, u polju Banje na prilazu ka Novom brdu. Saznavši za ozbiljan poraz svoje vojske u reonu Dubočice turski sultan Mehmed Drugi Osvajač lično je krenuo na Nikolu Skobaljića početkom oktobra 1454 godine.
Nikola Skobaljić u to vreme je imao svega 24 godine, ali iako mlad u saradnji sa svojim stricem naneo je u startu bitke velike gubitke turskim hordama koje su se poput kišnih oblaka valjale iz pravca Bugarske ka njegovom Zelengradu,utvrenju na proplaniku planine kasnije nazvane Kukavica.
„Zahvaljujući“ izdaji svojih potčinjenih Skobaljić je na prevaru uhvaćen i zajedno sa svojim stricem živ nabijen na kolac…Tako jeziva scena smrti bila je čest motiv u kasnijem pisanju našeg Nobelovca Ive Andrića.
Legene koje su nakon krvave pogibije Skobaljića kružile leskovačkim poljem ističu da su njegove sestre i majka odvedene u Sultanov harem u Carigrad, gde su i
skončale svoj život,a da se planina od tada zove Kukavica nakon velike kukanjave tada raje u životu koji je usledio nakon boja… Tamo se, legenda tvrdi, najviše u Srbiji gnezdi ptica Kukavica,a reka se zove Vučjanka kao i varošica Vučje usled navodno velike najezde vukova tokom teške zime koja je usledila odmah nakon poslednjeg boja sa Turcima na Dubočici.
Tomislav Stevanović
