Romi su vekovima svoju tradiciju, običaje, priče i istoriju usmeno prenosili od generacije do generacije bez pisanog jezika, i tako uspeli da žive, opstanu i sačuvaju svoj jezik, tradiciju i kulturu.
Đurđevdan, odnosno kod Roma praznik Erdelezi simbolizuje prelazak iz zime u leto, i veruje se da donosi zdravlje, plodnost i blagostanje, ali i okupljanje porodice.
Pred praznik Romi obavezno čiste i uređuju svoje domove, i Erdelezi dočekuju paljenjem vatre, glasnom muzikom i igrom uz bogatu trpezu, na kojoj obavezno mora da bude pečeno jagnje, rano povrće i voće. Deci se kupuje nova odeća i obuća.
Takođe, tradicija je da dan pre praznika se svi ukućani okupaju vodom u kojoj se stavljaju razne travke i cveće, verujući da se tako čiste od duhovnih nečistoća.
Rano ujutro, žene, deca i mladi odlaze do reke, kako bi se umili, neki i kupali, verujući da se na taj način odagnaju zle sile i zli ljudi. Pletu se venci od vrbovih grana, travka i cveća koji se stavljaju na glavama mladih, verujući da donose plodnost i blagostanje.
Tokom praznika Erdelezi Romi posećuju i groblja svojih preminulih rođaka, i dele hranu(jagnjeće pečenje) za duše preminulih.
Iako većina leskovačkih i vranjskih Roma su danas hrišćanske, odnosno protestanske ili islamske vereoispovesti, tradicionalno, veliki broj njih i dalje kupuje jagnje za Erdelezi, doduše, sa manje tradicionalnih običaja, ali i dalje uz glasnu muziku, igru i porodično okupljanje.
