Vučje(Leskovac)25.o9.2023.god.- Popularni film o razvoju tekstila u Srbiji,,koji je ovih dana dobio prestižnu nagradu na festivalu u Australiji, započeo je(„začeprkao“,po Leskovačkom govoru…) priču kako su takozvani „očevi tekstila“ u Srbiji u „Srpskom Mančesteru“ započeli brzi razvoj tekstilne industrije,,medju kojima se izdavajala i porodica Teokarević iz Leskovca. Vučje je izabrano jer je ono počev od 1903 godine imalo aktivnu hidroelektarnu(i danas radi) i meku planisku vodu za pranje iz korita reke Vučjanke.
Teokarevićiu su podigli svoje identične kuće u Vučju gde su u reci Vučjanki ispirali štofove i u Paraćinu gde su iste tkali… Nedaleko od „Teokarevića kuće“ u strogom centru leskovačke varošice Vučje,koja danas izgleda kranje devastirano i kao idealna scenoigrafija za horor filmove, nalazi se i „Spomen česma vučjanskim tekstilcima“.
Ova česma, koja i danas putniku namerniku nudi prilično hladnu planinsku vodu sa obližnje planinske lepotice Kukavice, je kako smo videli na licu mesta otvarana dva puta. Prvi put pred Drugi svetski rat, a drugi put po okončanju Drugog Svetskog rata otovrili su je pripadnici Kukavičkog partizanskog odreda.,formiranog na oblišnjem Jasičkom ravništu, na šumovitoj obali planinske reke Vučjanke…
Danas ovu česmu više niko ne obilazi u vreme državnih praznika kako je to doskora bilo…Nekom besposličaru palo je na um da iz dosade razbije drugu („partizansku“) ploču,i tako radoznalom novinaru omogući ovu vest…
Tekst i foto – Toma Stevanović
